Ιώβ

I
Βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης που εξετάζει το ζήτημα της θεοδικίας (η κρίση του θεού για την αθωότητα ή την ενοχή ενός ατόμου, που εκδηλώνεται, κατά τις δοξασίες πρωτόγονων λαών, με υπερφυσικά σημεία). Ο συγγραφέας του βιβλίου είναι άγνωστος, θεωρείται όμως ότι το έργο γράφτηκε μεταξύ 5ου και 3ουαι. π.Χ. Ο πρόλογος και ο επίλογος, γραμμένοι σε πεζό λόγο, αφηγούνται τις περιπέτειες του Iώβ, ανθρώπου ευσεβούς, ευτυχισμένου και εύπορου, ο οποίος, αφού αντιμετώπισε τις μεγαλύτερες δυστυχίες, επανήλθε στην ήρεμη και αρμονική ζωή του. Και ο πρόλογος και ο επίλογος ανήκουν σε μια λαϊκή διήγηση, όπου ο Iώβ μνημονεύεται ως άνθρωπος δίκαιος μαζί με τον Νώε και τον Δανιήλ. Οι φίλοι του, Ελιφάς ο Θαιμανίτης, Βαλδάδ και Σωφάρ ο Μιναίος (στο μασοριτικό κείμενο τα ονόματα είναι Ελιφάζ, Βαλδάδ και Σωφάρ), αντικατοπτρίζουν την αντίληψη που επικρατούσε στο Ισραήλ και στην αρχαία Μέση Ανατολή, έως την εποχή του Ιησού, κατά την οποία η δυστυχία είναι πάντοτε η τιμωρία του κακού. Αντίθετα, ο Ελιούς (Ελιού), ο τέταρτος φίλος του Ιώβ, αντιλαμβάνεται τη δυστυχία ως μέσο κάθαρσης του ανθρώπου από την αλαζονεία του. Ο Iώβ, βέβαιος για την αθωότητά του, αντιδρά σε αυτή τη μηχανική ερμηνεία της θείας δικαιοσύνης. Εγκαταλείπει όμως τα ερωτήματά του, όταν ο Κύριος του αποκαλύπτεται και τον πείθει, εκθέτοντάς του την παντοδυναμία του και τη σοφία της δημιουργίας, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει κριτής της ανεξιχνίαστης βουλής του. Εκτός από το ζήτημα της δυστυχίας θίγεται και εκείνο της εσωτερικής αγωνίας του ανθρώπου, ο οποίος διαπιστώνει τα όρια της πατροπαράδοτης πίστης και προσπαθεί να τα ξεπεράσει με μια πιο αληθινή και πιο βαθιά γνώση της πραγματικότητας του Θεού. Στην αντιπαράστασή του με τον Θεό, ο Iώβ δεν βρίσκει την εξήγηση της δυστυχίας του, ανακαλύπτει όμως τη μηδαμινή αξία των γήινων αγαθών και δέχεται την ευλογία του Θεού, γιατί βρέθηκε άξιος της χάρης του.
Ιώβ, βιβλικό πρόσωπο, του οποίου η δυστυχία γίνεται μέσο για να γνωρίσει τον θεό? τμήμα σαρκοφάγου του Ιουνίου Βάσσου (Ρώμη, Βατικανό).
II
(17ος αι.).Μοναχός και λόγιος. Έγραψε τον βίο και την ακολουθία της αγίας Θεοδώρας, βασίλισσας του δεσποτάτου της Ηπείρου. Τα κείμενα αυτά τυπώθηκαν στη Βενετία (1784), ήταν όμως παραφράσεις του πρωτότυπου· τα αυθεντικά εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο περιοδικό Ελληνομνήμων (1843).

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • Ιώβ — ο Иов – благочестивый ветхозаветный страдалец, история которого излагается в одноименной учительной книге Ветхого Завета; ΦΡ. τα πάθη τού Ιώβ страдания Иова Этим. < евр. Iyyobh «угнетенный, враждебно преследуемый» …   Η εκκλησία λεξικό (Церковный словарь Назаренко)

  • ИОВ ИАСИТ (МЕЛИЙ) — [греч. ᾿Ιὼβ ᾿Ιασίτης, Μελίας], иером., визант. писатель 2 й пол. XIII в. Советник и сподвижник патриарха К польского Иосифа I Галисиота (1266 1275, 1282 1283) в борьбе с униатской политикой имп. Михаила VIII Палеолога (1259 1282). По распоряжению …   Православная энциклопедия

  • ИОВ — [евр. , араб. ; греч. ᾿Ιώβ], ветхозаветный праотец, о к ром повествует ветхозаветная каноническая книга, названная его именем (см. Иова книга). Память И. в Иерусалимском уставе отмечалась 22 мая, но основным днем его памяти стало 6 мая. В… …   Православная энциклопедия

  • Ελιφάς ή Ελιφάζ — Όνομα βιβλικών προσώπων. 1. Ο γιος του Ησαύ, τον οποίο απέκτησε με την Αδά. 2. Απόγονος του προηγούμενου. Ήταν ένας από τους συνομιλητές και φίλους του Ιώβ κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών του. Οι λόγοι του προς τον Ιώβ συγκαταλέγονται μεταξύ των… …   Dictionary of Greek

  • ιώβειος — α, ο 1. αυτός που ανήκει ή αναφέρεται στον Ιώβ 2. φρ. «ιώβειος υπομονή» υπομονή ανεξάντλητη, όμοια με εκείνη που έδειξε ο Ιώβ. [ΕΤΥΜΟΛ. < Ἰώβ. Η λ. μαρτυρείται από το 1897 στον Άγγελο Βλάχο] …   Dictionary of Greek

  • May 6 (Eastern Orthodox liturgics) — May 5 Eastern Orthodox Church calendar May 7 All fixed commemorations below celebrated on May 19 by Old Calendarists Contents 1 Saints 1.1 Other commemorations 2 Notes …   Wikipedia

  • Αγία Γραφή — Συλλογή βιβλίων ιερώνγια τους εβραίους και τους χριστιανούς. Είναι γνωστά και ως Άγιαι Γραφαί, Γραφαί, Γραφή, Ιερά Γράμματα και Βίβλος (το τελευταίο αυτό οφείλεται σε μεταγλώττιση των αντίστοιχων ευρωπαϊκών όρων, οι oποίοι πάλι είναι μεταφορά της …   Dictionary of Greek

  • Εβραίοι — Αρχαίος σημιτικός λαός από τη Χαλδαία, που εγκαταστάθηκε κατά τα τέλη της 2ης χιλιετίας π.Χ. στη Γη της Χαναάν. Η ονομασία του οφείλεται, κατά την παράδοση, στον Έβερ, απόγονο του Σημ, γιου του Νώε. Οι Ε. ονομάζονταν επίσης και Ισραηλίτες, όνομα… …   Dictionary of Greek

  • Ελιούς — Βιβλικό πρόσωπο. Ήταν ένας από τους συνομιλητές και φίλους του Ιώβ, κατά την εποχή της δοκιμασίας του. Χαρακτηριστικές για την ειλικρίνεια και τη σύνεσή τους θεωρούνται οι συμβουλές που έδωσε στον Ιώβ. Ο Ε. ήταν θερμός υπερασπιστής της εθνικής… …   Dictionary of Greek

  • LXX — Die Septuaginta ist die altgriechische Übersetzung der hebräischen heiligen Schriften, der hebräischen Bibel und die älteste durchgehende Bibelübersetzung überhaupt. Sie ist das Werk jüdischer Schriftgelehrter aus Alexandria im Umfeld des… …   Deutsch Wikipedia

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.